به ره كعبه عشق تو كه راهي است عظيم                من و خاك سركويت كه پناهي است عظيم

 

به وفايت اگر تــــيغ براني به ســــرم               زير تيغت نكشم سر كه گناهي است عظيم

 

درد غالب شده انگار محبت نتــــــــوان            اشك گلگون و رخ زرد گواهي‌است عظيــم

 

                                         بشكفد غنچه اميد شريف از طبعـــــــم

                                        چون به دل آرزوي ديدن شاهي است عظيم