شعري ازمولانا محمد شريف وادقاني به مناسبت تشيع پيكر سه شهيد گمنام در روستا ما

چه مي‌پرسي كه گل را از كجا شد پيرهن خونين              زخون بلبلان ديدم سراپاي چمــــــن خونين

زخون خويشتن سيري نمي‌دانم نمي‌دانـــــــــــم               كه ديگر از كجا شد از كجا دندان من خونين

نسيمــــــــــــــــي گر شود آواره زلف پريشانش                 شود ناف غزالان در بيابان خــــــــتن خونين

مشو از لاله رنــــــــــگين كوه بيستون خوشدل                كه مي‌رويد هنوز از درد و داغ كوهكن خونين

نشان خــــون مجو از من شــــهيد خنجر اويم              نمي‌باشد شهيد عشق خوبان را كـــفن خونين

زخون خواري لعل او شريف انديشه‌ام خون شد

                                          عجب نبود اگر آيد زكلك من سخن خونيـــــــــــن