|
با فرارسيدن شبهاي قدر كه شبهاي نزول قرآن است ، روزه داران با خواندن قرآن و ادعيه مخصوص اين شبها و قرآن به سر گذاشتند مراسم اين شب را با شكوه هر چه تمامتر برگزار كنند. در عين حال در اين شبها ياد گذشتگان و كساني كه اين شبها را با شكوه برگزار ميكردند نيز تداعي ميشود.
اگر بخواهيم از اين افراد ياد كنيم ابتدا بايد ياد روحانيون كه نقش اصلي را در اين شبها بعهده داشتند، گرامي بداريم. در راس اين افراد عالم جليل القدر مرحوم حاج شيخ هاشم تقديري سبزواري(ره) قرار داشت كه مراسم شب احياء را با شكوه خاصي برگزار ميكرد. وقتي به حسينيه مراجعه ميكنيد افرادي كه به ياد دارند، در جاي جاي حسينيه وجود آن عالم وارسته لمس ميشود. گاهي اوقات به گلايه ميگفت آنقدر كه من در اين مكان به موعظه و نصيحت پرداختهام كه اگر در و ديوار اين حسينيه گوش داشت، اين حرفها را بهتر از برخي افراد نصبالعين خود قرار ميدادند. علاوه بر اين آن مرحوم سعي داشت افراد حمد و سوره خود را بدرستي قرائت نمايند. بر اين اساس قبل از روضه شب حمد و سوره را ميخواند و از افراد ميخواست كه تكرار كنند. همچنين كودكان به نزد او ميرفتند و حمد و سوره خود براي او ميخواندند و آن مرحوم نيزبه آنها دو ريالي جايزه داد. كودكان نيز آنرا به عنوان پول تبرك نزد خود نگهداري ميكردند. هنوز فراموش نميشود كه آن عالم جليلالقدر با صبر و بردباري زايد الوصف خود سعي داشت امور ديني مردم را با توجه به حضور فرقه بهايي در روستا بگونهاي رفع نمايد تا مشكلي براي افراد روستا و اتحاد مردم پيش نيايد. 
از مرحوم تقديري كه بگذريم بايد از مرحوم حاج شيخ ماشاالله ملكي ياد كنيم. گرچه آن مرحوم كمتر از سه دهه آخر عمر خود را در روستا حضور داشت، ولي با اين وجود علاوه بر وظيفه روحاني، در پيشبرد فعاليت هاي عمراني روستا از قبيل ساخت بهداري، مدرسه، مخابرات و امامزاده احمد ابن موسي(ع) نقش عمده و اساسي داشت و از روابط خود در پيشبرد اين فعاليتها بسيار مايه گذاشت. بارها شاهد اين صحنه بوديم كه عليرغم مشكل تنفسي كه داشت، عبا و عمامه را كنار مي گذاشتند و بيل به دست ميگرفتند و در كنار ساير افراد كار ميكرد. آن مرحوم در ساخت مدرسه و سپس امامزاده احمد نقش سرپرستي را داشت. ولي آن مرحوم ديگر شاهد اتمام ساخت زيارت امامزاده احمد نبود و به ديار باقي شتافت. پيكرش در محلي كه خود، در زمان ساخت امامزاده تعيين كرده بود به خاك سپرده شد و در سنگ قبرش از او به عنوان سردار سازندگي ياد شده است. بعد از مرحوم ملكي بايد از مرحوم شيخ حسن فاضلي ياد كنيم . آن مرحوم در ابتدا با جمع كردن جوانان در منازل افراد آنها را به فضائل اخلاقي آشنا ميكرد. علاوه بر اين از آنجا كه مرحوم شيخ حسن فاضلي در ابتدا ملبس به لباس روحاني نبود و نميتوانست به منبر برود با تهيه يك ميزسخنراني به ايراد سخنراني در حسينيه ميپرداخت. همچنين در لوله كشي آب روستا و تشكيل بسيج روستا نقش قابل توجهي داشت.
از روحانيون كه بگذريم بايد از قاريان ياد كنيم كه در اين شبها و ساير مراسم مذهبي به خواندن قرآن و ادعيه ميپرداختند. اگر بخواهيم از اين افراد ذكري به ميان آورده شود تا آنجا كه به ياد دارم بايد از مرحوم آقا عزيز موسوي، فرهاد مصطفايي، حاج محمود ناظمي، حاج نعمتالله فلاح، حسينعلي ملكي، محمدعلي زراعتكار، مصطفي قلي نظري، حاج عزت الله فلاحيان، عليمحمد توكلي و رحمتآلله ملكي ياد شود. علاوه بر اين چون در زمانهاي قديم همه افراد از تنها وسيله ارتباط جمعي كه راديو بود برخودار نبودند و علاوه بر اين چون صداي راديو ( بدليل حرام دانستن آن در زمان قبل از انقلاب اسلامي ايران) نيز از بلند حسينيه پخش نميگرديد، اين افراد در سحرهاي ماه مبارك رمضان به نوبت به خواندن مناجات و دعاي سحر ميپرداختند. از قاريان كه بگذاريم جا دارد ياد مداح اهلبيت مرحوم ابوالفضل مصطفايي را گرامي بداريم.آن مرحوم علاوه بر اينكه قاري قرآن بود و در مجالس قرآن تلاوت ميكرد به مناسبتهاي مختلف به مداحي و ذكر اهل بيت نيز ميپرداخت.
موذنين كه با اذان خود سحرهاي ماه رمضان را جلوه ديگر ميبخشيدند، نبايد از نظر دور داشت. مرحوم آقا اشرف هاشمي علاوه بر اينكه مهماندار مرحوم تقديري بود، از پشت باغها با صداي طبل خود سكوت شب را ميشكست تا مردم براي صرف سحري از خواب بيدار شوند. علاوه بر مرحوم آقا اشرف هاشمي ، مرحوم مهدي حاجيزاده نيز از منزل پشت باغها با صداي قراء خود، اذان مرحوم آقا اشرف را تحت تاثير قرار ميداد. آن مرحوم براي اينكه صدايش به تمام اطراف برسد دو درب اتاق خود را كه يكي به سمت مسجد و روبوي ده و ديگري به سمت بالاي روستا بود باز مينمود و ازآنجا كه اذان دو بار تكرار ميشود يكي را از اين در و ديگري را از در دومي ميگفت. مرحوم رستم حماميان نيز از ميان ده با بانگ اذان خود فضاي روستا را عطرآگين ميكرد.
در آخر لازم است از مرحوم حاج ماشالله اكبريان كه قبل از شروع روضه با ذكر صلوات به بويژه در اين شبها به مجالس حال وهواي ديگري ميداد، گرامي بداريم و براي همه اين افراد و ساير گذشتگان از خداوند طلب مغفرت نمايم.
 |