ريخته سرخ غروب
جابه‌جا بر سر سنگ
كوه خاموش است
مي‌خروشد رود
مانده در دامن دشت
خرمني رنگ كبود

سايه آميخته با سايه
سنگ با سنگ گرفته پيوند
روز فرسوده به ره مي‌گذرد
جلوه‌گر آمده در چشمانش
نقش اندوه پي يك لبخند

جغد بر كنگره‌ها مي‌خواند
لاشخورها سنگين
از هوا تك‌تك آيند فرود
لاشه‌اي مانده به دشت
كنده منقار ز جا چشمانش
زير پيشاني او
مانده دو گود كبود

تيرگي مي‌آيد
دشت مي‌گيرد آرام
قصه‌ي رنگي روز
مي‌رود رو به تمام.

شاخه‌ها پژمرده است
سنگ‌ها افسرده است
رود مي‌نالد
جغد مي‌خواند.

غم بياميخته با رنگ غروب
مي‌تراود ز لبم قصه‌ي سرد
دلم افسرده در اين تنگ غروب.

نظرات (6)

ا

ژانویه 21, 2011

78.39.6.52

آرا: -1

• 
• 
• 

...

ریدم تو روستاتون

محمود نظری

ژانویه 22, 2011

217.218.168.100

آرا: +0

• 
• 
• 

...

يكي از مسايلي كه هميشه نشان شخصيت والا و قابل احترام ديگران است ادب اوست. اينگونه نوشته‌ها ممكن است براي بعضي خنده آور باشد ولي بار منفي آن براي خود فردي كه نوشته است. من الان هم مي‌توانم شخصيت اين انسان را حدس بزنم.ولي ضرورتي ندارد.با اين حال توصيه‌اي به شما دارم كه با اين ادبيات انسان موفقي نخواهي بود

همولایتی

ژانویه 24, 2011

2.176.162.61

آرا: +0

• 
• 
• 

...

من هم با آقای نظری موافقم

عاشق سهراب

اوت 04, 2011

94.231.80.100

آرا: +0

• 
• 
• 

...

بی نظیر بود ای شعر بهتره اون کسی که ادب نداره سراغ ادبیات هم نره!!!!!!!!!

رها

آوریل 02, 2012

86.57.60.167

آرا: +0

• 
• 
• 

...

من عاشق این شعرم عالیه

زهرا

مه 07, 2012

85.9.72.4

آرا: +0

• 
• 
• 

...

عالی بود

نظر خود را اینجا وارد کنید

نام وب سایت		نظر کادر کوچکتر | کادر بزرگتر
		با ثبت این نظر موافقم . نظر بدهید