|
نوشته شده توسط محسن مصلحی
|
|
شنبه ۰۵ تیر ۱۳۸۹ ساعت ۲۱:۲۱ |
|
پويائي وطراوت يك جامعه به ارزش نهادن بر گذشته ان جامعه است واز جمله راههاي اين مهم ،حفظ ونگهداري اثار به جاي مانده از گذشته است كه ميراث نام دارد ودر تقسيم  بندي به دو دسته ميراث معنوي ومادي ودر قالب كلي ميراث فرهنگي گفته مي شود روستاي وادقان قدمتي به پهناي تاريخ دارد كه متاسفانه در گذر زمان ،نپرداختن به گذشته ومستند نكردن وقايع وحوادث واشياءواماكن تاريخي ان موجب شده است تا نسل امروز انچنان كه بايسته وشايسته است از وادقان ندانند ومي طلبد انهائي كه به داشتن پسوند وادقاني در انتهاي اسم خود مفتخرند كاري كنند كه ديگر نياز نباشد در هر جائي بابت اين پسوند توضيحي ارائه دهند كه وادقان روستائي است در اطراف كاشان وباز مجبور باشند بگويند اين روستا در طرف نياسر ومشهد اردهال قرار دارد .شناساندن روستائي كه به داشتن شاعري چون محمد شريف وادقاني به عنوان جلوه اي ماندگار از ميراث فرهنگي مفتخر است به توضيحي غير از اين، كسر شان همه انهائي است كه اين پسوند، انتهاي اسمشان خودنمائي مي كند متاسفانه بناهاي تاريخي وادقان در گذر زمان دستخوش حوادث طبيعي وغير طبيعي گشته و از بين رفته است اما براي نگهداري از اشياء واموال تاريخي هنوز دير نشده است وماندگاري ميراث معنوي كه در قالب مراسمهاي مذهبي وتفريحي وغيره نمود دارد جد وجهدي مضاعف مي طلبد چندي پيش مستند سازي وثبت يكي از اين ميراث معنوي روستا به بن بست خورد چرا كه سنت طبل زني در ماه مبارك رمضان به دنبال مرگ اخرين نفري كه اين نواي دل انگيزرا مي نواخت براي هميشه از ذهن ها رفت واين روزها در صفحه وبسايت وادقان مطلبي به چشم مي خورد كه اخرين حافظه تاريخي وادقان هم رفت .گذر زمان از يكسو وبي توجهي عمومي ونخبگان ومتوليان امر از ديگر سو، دو عاملي است كه كمر به نابودي باقيمانده ميراث گذشته بسته است تا دير نشده كاري كنيم كه جايگزيني خبر تلخ در گذشت اخرين حافظه تاريخي روستا با خبرمسرت بخش ثبت ومستند نگاري اولين اثر فرهنگي ،تاريخي روستا ما را از شرمندگي گذشتگان وايندگان وا رهاند به اميد انروز
 |
